Ali Aysberg
@AliAysberg
Biz tarla kuşu yağmur damlasından dünyayı içsin diye yazarız.
Şu anda okuduğu kitaplar
Annemle babam belki de bu ölülerin arasında, dedi koyu renk gözlüklü genç kız ve ben onları göremeden yanlarından geçip gidiyorum, Ölülerin yanından onları görmeden geçip gitmek insanlığın çok eski bir alışkanlığıdır, dedi doktorun karısı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gün ağardı artık, dünyanın omzunun arkasından çevreye şöyle bir göz atmak için başını çıkaran güneş yeniden bulutların ardına çekildi.
Kısa süre sonra, iç hat seferi yapan bir uçağın iki pilotu birden aynı anda kör olunca uçak yere çıkılarak yandı, mürettebatla birlikte tüm yolcular öldü, oysa bu kez aracın mekaniği ve elektronik sistemleri kusursuz durumdaydı, bunun böyle olduğu, uçaktan geriye kalan tek sağlam şey olan kara kutunun incelenmesiyle ortaya çıkmıştı. Bu ölçüde bir felaket, sıradan bir otobüs kazasıyla karşılaştırılamazdı tabii, sonuçta içinde hala birazcık umut taşıyanlar o umutlarını da yitirdi ve bundan böyle tüm ülkede hiçbir motor sesi duyulmamaya başlandı, küçük ya da büyük hızlı ya da yavaş hiçbir tekerlek dönmedi.
... bundan böyle kimse, en kısa mesafe bile söz konusu olsa araç kullanmaya cesaret edemediğinden, otomobiller, kamyonlar, motosikletler, hatta tıngır mıngır giden bisikletler kentin içinde karmakarışık, korkunun mülkiyet duygusuna ağır bastığı anda şurada burada terk edilmiş olarak duruyordu.
ama dünya öyle kurulmuştu ki, gerçeğin ortaya çıkması için çoğu kez önce yalanlarla maskelenmesi gerekiyordu,