Ali Fuat Tamburacı
@Ali_Fuat
Nefes alıyorum.
Şu anda okuduğu kitap
Nefrete sevgiden daha fazla güvenirim. Çünkü, nefretin sahtesi olmaz.
Reklam
9/10
2019 60. kitabı
Çocukları nasıl betimlersiniz. Çocukları sayılarla betimleyemezsiniz, çocukları iş ile betimleyemezsiniz, çocukları ders ile betimleyemezsiniz. Çocukları kalbimizle betimleriz. Çocuklar kalbimizde her birimiz için ayrı bir anlam taşır. Nitekim bu demek değildir ki çocuklar için büyükler bir anlam taşımaz. Çocuklar için büyükler çok karışıktır. Bu kitapta da aynı karışıklığı bize Küçük Prens'in gözünden anlatıyor. Kitap her ne kadar çocuklar için olsa da yüreğinde çocukluğu kalmış her insan okuyabilir. Kendinizi yoklayın, "Benim yüreğimde çocukluğum kaldı mı?", "Her gün kendimi anlamı olmayan hesap işleriyle mi harcıyorum?" gibi cümlelerle. Çünkü bu cümlelerdir ki sizi bir yetişkinden ayıran, sizin içinizdeki o saf ve masum çocuğu yaşatan. Ben 14 yaşında ve ergenliğe yeni girmiş bir bireyim. Bu kitabı okumak için tam zamanımı tutturduğumu fark ettim. Yetişkinliğe geçiş evresinde içimde hem küçük bir çocuk, hem de "Sürekli nasil para kazanabilirim gelecekte?" diye düşünen bir yetişkin vardı. Kendim şu anda mutlu hissediyorum, çünkü anladım. Anladığım benim büyüyünce bile içimde olan bu çocuk ruhunu tutmam kaybetmemem gerektiği. Yoksa kendimi maalesef kitaptaki iş adamı gibi gökteki yıldızları sayarken bulacaktım. Bu hayat sadece hesap işleri değil, yüreğimizde olan sevginin bize verdiği bağlardır da. Çünkü bu bize sevginin verdiği bağlar bizi hayatta en çok etkileyen ve bizi en çok hayata bağlayan şeylerdir.
İnsanlarda da düş kurabilme gücü hiç yokmuş. Ne söylerseniz onu tekrarlıyorlar.
"Yıldızlar kimin?"
"Ne bileyim ben? Hiç kimsenin."
"Öyleyse benim. Çünkü bunu ilk akıl eden ben oldum."
"Senin demekle senin oluyor mu?"
