Bir soğuk mevsim, ince ince yeğan kar
dağılmış saçlar
Sırtımda farkında olmanın verdiği yük.
Gönlümde, yaşamak denilen dipsiz kör kuyunun, indikçe körelten kuyunun açtığı yaralar.
Gül, lale, sümbül, karanfil
Sen çiçek bahçesi, ben metruk bir il.
Bakışındaki alev kor olup eritirken sinemi,
Söyle gözlerine bakıp nasıl konuşsun bu dil.