Saklanmaç oynardık tertemiz duygularla
ip atlardık, arkasından dokuz taşa çağırırdık kızları evinden...
kimsenin eve gidesi gelmezdi.
Anneler babalar sokakdan bizi almak için ne diller dökerdi...
Naz yapardık! kaçar dık sağa sola o zamanlar kapkaç, hırsız, çakal yoktu...
Güven kokuyordu mahelleler, sevgi doluydu saygı vardı diz boyu.....
Yakartopu oynamadan eve gitmezdik akşamı iple çekerdi herkes........
Gündüzleride gazoz kapak oyunu oynar mızıkçılk yapardık herkesi yutar dağıtırdık sonra kimse kırılmasın diye !!!!!...
Telefon yoktu' email yoktu! o zaman lar pencereler vardı camdan cama balkondan bakona; sevgi sözleri miz ezbere değildi, yüreğimizden dökülürdü
bir sonbahar yaprağı gibi patır patır...
Ali Karadağ'ın günlüğü.
21.09.2003