Sana sevdamı böyle hor kullanma dedim, ben taşmaz ırmak, tükenmez kalem, bitmek bilmez yol değilim. bir yerde düşerim, kaldıramazsın dedim. o çok büyük kayaları atarım bağrımdan, bir çakıl taşında devrilirim, tutamazsın dedim.
Başımıza ne geldiyse haberin vardı, biliyordun.
De ki: “Yarattığı şeylerin kötülüğünden, karanlığı çöktüğü zaman gecenin kötülüğünden, düğümlere üfleyenlerin kötülüğünden, haset ettiği zaman hasetçinin kötülüğünden, sabah aydınlığının Rabbine sığınırım.” (felak süresi )