"Seni duygularına hapsolmuş bir hâlde görmektense sessiz kalmayı tercih ediyorum. Egon sevinçten çıldırıyor çünkü ona verdiğin önemden besleniyor. O kadar büyük bir yer kaplıyor ki durumunu görecek güçte bile değilsin. Sen ona kapını araladın ancak o içeri girip kapıyı kilitledi. Ondan kurtulmaya çalıştığında, sana ancak kendisini beslemene yetecek kadar hava bırakıp seni uyuşturuyor. Nasıl nefes aldığına bir bak: Kısa kısa ve hızlı nefes alıp veriyorsun, göğüs kafesin ağrıyor. Eğer şimdiye kadar yapmadıysa birazdan öfkeni de kendisiyle dans etmeye davet edecek. Böylece birlik olup varlıklarını haklı çıkaracak bir suçlu aramaya başlayacaklar. Sana en iyi susarak yardım edebilirim. Onun yorgun düşmesini veya senin uyanmanı bekleyerek... Ama sen onu beslemeye devam ettiğin sürece daha da güçleniyor. Onu yenmek daha da zor bir hâl alıyor. Egon, ancak onun bilincine vardığın an ölür. Tıpkı ışığın karşısında hiçbir gücü olmayan karanlık gibi. Eğer biraz olsun basiretin varsa egonun süzgeci olmaksızın sahneyi yeniden kafanda canlandır."