"Düşüncesizlikden iyidir"der annem,çok düşünmek insanlıktan gelirmiş.Ben artık insan olmak istemiyorum. Öyle ya etten kemikten bir kukla gibiyim nicedir.Ya da bir şeker kavanozu canın çektiğinde hep bulduğun canın istemediğinde unuttuğun. Sana kızmıyorum Nasıl kızarım hem sana? Ben senin için ne istersen o olurum.
....
Düşünceler bazen yatakta üzerime yığılıyor. Tam boynuma, boğazıma doğru bir ağırlık. Çığlık atsam atamıyorum; konuşsam, sesim çıkmıyor.Uyanmaya çalışsam uyanamıyorum sanki ölümlerden dönüyorum düşünceler beni artık öldürüyor düşüncelerin bile düşünceleri var artık.Düşünceler düşünmesin istiyorum.
....
Düşüncelerini hangi istikamete koşturursa koştursun, karşısına kimse çıkmıyordu.Şu anda bu koskaca dünya üzerinde kendisini düşünen tek kişi bile mevcut olmadığına o kadar emniyeti vardı ki,acı kabadayılıkla kendisi de hiç kimseyi düşünülmeye layık bulmuyor;fakat bundan sebebini anlayamadığı bir üzüntü duyuyordu.....
Yalnız, gökyüzündeki yıldızlardan çayın dibindeki çakıllara, doğu tarafından kopup gelen bulutlardan batı tarafındaki denize uzanan ve yayılan bu kocaman gecenin içide,yapayalnızdı.......