Aliye
@AliyeHc
Bense kendi içimde yuvarlanıp gidiyorum.
382 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Suçlu her zaman Tanrı değildir.
Öldürme, ele geçirme, yok etme buyruğunu tanrıların temsilcisi krallar vermişti ama katliamı yapanlar, el ayak kesenler, göz çıkaranlar, ev yakanlar halktı, kölelerdi. Güçlü bir öldürme güdüsü, yıkma dürtüsü, yok etme duygusu olmasa bu vahşeti gerçekleştiremezlerdi. Yoksa kralıyla, soylusuyla, halkıyla, kölesiyle vahşet biz insanların içinde miydi?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tanrı'yı değil, kendi zihnini tasvir eder insan
Peki, tanrıların ne çıkarı vardı insanların bu kadar acı çekmesinden, ölmesinden, sakatlanmasından, evinden yurdundan olmasından? Kulları ölürse onlara kim görkemli tapınaklar yapacak, kim değerli hediyeler sunacak, kim tören düzenleyecek, kim yakaracak, kim dua edecekti?
Yüzyıllarca Tanrıların sadece acımasız yönü anlatıldı
Tanrıların gazabından korkun," diye bizi uyarmıyorlar mıydı? Bizim tanrılarımız korkunçtu, acımasızdı, tıpkı Asurlularınki gibi, tıpkı Urartularınki, tıpkı Frigyalılarınki, tıpkı tanıdığım bütün ülkelerinki gibi...
Ateşe değmeyen, alevi kutsar.
Onursuz bir antlaşmayla barışı yeniden sağlamıştık. "Onursuz," diyorum ama antlaşmadan utanç duyanlar yalnızca soylulardı. Halk ve kölelerse barışı üç gün üç gece süren şenliklerle kutladı. Çünkü savaşta ölenler, evleri yakılanlar, aç kalanlar, sürülenler onlardı.