"İnsan kendi şartlarının güvenli sınırında dururken mutlu olmayı kaybediyor.
Hep güvende kalınca, belki üzülmeyi azaltıyor;
ama sevinmeyi de eksiltiyor.
Ve en acısı da şu:
Kalbini koruyayım derken,
onu yaşamaktan mahrum bırakıyor.
Oysa kalp, kırılmayı göze aldığında açıyor kendini.."