Hep dinle kâri, lütfen.
Çünkü dinleyen birini bulamayınca insan anlatmaktan vazgeçiyor, susuyor. Ve ben biliyorum ki bir insan susmuşsa anlatacak çok şey var ama dinleyecek kimsesi yok diyedir.
Beni hiç ama hiç tanımamış olan, bir su birikintisine basar gibi üzerime basıp geçen, ayağına takılan bir taştan kurtulurcasına beni savuran ama yine de yoluna devam eden, beni hep geride bırakıp bir bekleyişe mahkum eden sen, kimsin ki?