Ferya Fertelli
@Alkaya
Hem konuşan hem de ağlayan bir ses işittim. İnsan yoksul düştüğünde mutluluğunu hatırlamaktan daha büyük bir acı olmaz dedi bana.
İnsanın çıktığı bütün iç yolculukların daima yüzeyde ve boş gevezelikle sona erdiğini söyledim.
Rüyasında Tanrı’nın sesini işitti :” Üzülme ; benim yanımdasın. Fakat unutma ki kimse ne kendi kaderinden ne de bir başkasının kaderinden emin olabilir.”
Bilmediğim ne çok şey vardı. Gündüzden etkilenmiş düşler görme umuduyla yattım, öyle olmadı. Ruhu beslemekle Tanrı’ya denk yollar gördüm.
Gözler gereksiz olanı görmez, sonsuzluk karşısında ise çoğalır.