İnsanı mutlu eden şeylerin başında güdülerinin doyurulması gelir. Ruhunun,benliğinin,egonun,adı her neyse... Kendini ötekilerden üstün görmek,buna inanmak gibi. Kendin için yalan söylemek,suç işlemek gibi... Kötülük yaptığını bile bile kötülük yapmak gibi... Saçma da olsa kendine öteki insanlardan farklı bir amaç,farklı bir yaşam seçmek gibi... Aşık olacak bir kadın,yetiştirilecek bir çocuk,bir kedi,bir çiçek,yalnızlığını paylaşabilecek dostlar...
"Onu bana ver!" diye dua edemem ama o sık sık bana aitmiş gibi davranıyor. "Onu bana ver!" diye dua edemem,çünkü o başka birisine ait. Bu şekilde sıkıntılarımın arasına neşeyi ekledim ve eğer zamanım olsaydı bir sayfalar dolusu antitez yazabilirdim.