Gözlerimde bir ağırlık var, tıpkı kalbimdeki gibi... Tek farkı, gözlerimin tüm direnişime rağmen kapanmaya çabalaması. Kalbimse kapanmamak, zincirlerine sarılmamak için çabalıyor. Uyumak istemiyorum, hayır hayır böyle kısa bir uyku istemiyorum. Yoksa derin ve sonsuz uykuya 'hayır' demem. Gerçekten istiyor muyum derin uykuyu? Eğer istiyorsam bunu kalbim için mi istiyorum yoksa gözlerim için mi? Sadece uyumak isteyemez miyim? Edebiyata gerek var mı? Ne boş yaptım be!
Güzel diye yazmadım buraya bunu, yazma dürtüsünden yazdım. Düşünce akışı türünden şeyler işte, anlam aranmasın, edebi yönüne bakılmasın yeter! :)