Özdemir Asaf , "R" harfini söyleyemeyen ve şiirlerinde de kullanmak istemeyen bir şairdir ve bir gün matbaadan çıkıp istanbul'un eşsiz semtlerinden biri olan karaköy'ün yolunu tutacaktır.Bunun için de taksiye ihtiyacı vardır ve yoldan geçen bir taksiyi durdurur taksiye biner, kemerini bağlar ve ardından da arkasına yaslanır.
Taksi şoförü ise Özdemir Asaf'a dönerek sorar;
" Neyeyeğ, biyadeğ?"
Soruya oldukça şaşıran Asaf ,şoförün de kendisi gibi "R" harfini söyleyemediğini anlar ve taksiciyle dalga geçtiğini düşünmemesi için Karaköy yerine Eminönü'ne gitmek istediğini söyler ve taksici Özdemir Asaf'ı istediği gibi Eminönü'ne bırakır.Özdemir Asaf ise Eminönü'nde iner ve oradan Karaköy'e kadar yürüyerek gider..
Kirli eller daha temiz.
Temiz elli kirli gönüllerden.
Ne dersiniz?
Yaşam öyküleri,sanıldığınca karışımsız değil, karışımlıdır.
Her bir yaşam öyküsü ,öbür yaşamların parçacıklarıyla tamamlanır.