Bir gün
Yakamoz delisi gözlerinin inadına, toprakta tohum gibi saklayacağım seni sevdiğimi.
Kimseler bilmeyecek.
İlk kadehten son kadehe çıktığım yolculukta benimle olduğunu kadehler boşaldıkça gözlerimin dolduğunu kimseler görmeyecek.
Kış eksi yirmilerde aşkınla yandığımı
anılar diye diye hep seni andığımı kimseler duymayacak.
Bir gün yalnız sen duyacaksın sana bile söylenmemiş senin için saklanmış sevda sözlerini.
Bir gün yalnız sen duyacaksın bir gülün kokusunda sevdamı Sen göreceksin sen bileceksin hissedeceksin.
Bir gün yolun sonunda saatler durduğunda...
Seviyordu ama özlemiyordu
Yanındayım diyordu ama uzaktaydı
Sadece sözleri vardı, kendisi yoktu hiçte olmamıştı yani şairin demek istediği sen var olduğuna inandın güvendin aptal olduğun için onu suçlama kendini suçla.