Geçmişim ölü ruhları cennetin bahçesinde saklambaç oynarken , melekler kapıyı çaldığında ve birinin burya ait olmadığını söylediğinde kimse bir edım atıp da öne çıkmazdı . Bunca zamanını dünyada büyük bir zulüm içerisinde geçirmişler ve yaşadıklarının psikolojik ağırlığı Zihninden bir kanser gibi sökülüp atılmışken , elbette ki rahatını bozmak istemezdi kimse . Ama bu rahatını bozup bozmamakla ilgili değildi , bu ateşe atılmakla ilgiliydi . Dünyada ise birileri ateşe itiliyordu .
Nasıl oluyordu da kurtarılmayı diliyordu insanlar ? Nasıl oluyordu da geceleri ellerini açıp dua ediyorlardı Tanrı ‘ ya Ben gideceğim , demek mi gerekiyordu benim durumumda ? Beni cennetine al yada cehenneme . Çünkü hayattayken dünyanda barındırmadın.
Kedilerin dokuz canı vardı evet ama kalpleri kırıldığında , bir tanesi bile kalmıyordu .
Ve ben kalbimin daha önce kaç kere kırıldığını bile hatırlamayacak kadar Araf sarhoşudum.