Alper yıldız
@Alperyildi0101
Çocuk işçilikten makine bakıma makine bakımdan kitap yazarlığına kadar ulaşan ve Bu Yaşadığım hayatın bütün tecrübelerini sizlerle paylaştım hayatım Örnek alınacak bir hayattır.
Yazar makina teknisyeni
Orta okul
Sakarya
Adana, 22 Mayıs 1969
6 okur puanıHaziran 2025 tarihinde katıldı
Yok ediyoruzAlıntı
Kendi yaşamış oldukları gezegeni yani dünyamızı düşünmeye başlarlar, "Şu anda Bizler de bunları yaşamaya başladık Ve ormanlarımızı adeta katliam gibi yok ediyorduk. Tarım alanlarımızı kullanılamaz hale getiriyoruz.
Değerli okurum evrenin mucizesi isimli kitabımı Türkiye'deki her insanın okuması gerektiğini düşünüyorum Neden mi Çünkü yaşamış olduğumuz Hayatta temel bilgiler vardır Bu temel bilgilere sahip olamazsak hayatımıza hiçbir konuda başarılı ve mutlu olamayız ve çevremize faydalı olamayız.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
KıskançlıkEdebiyat
Öyle bir dünya istiyorum ki içinde hiçbir kötülüğün, kavganın, şiddetin, cinayetin, Yalanın, aldatmanın, hiç kimsenin ne malında ne namusunda ne parasında, hiçbir şeyinde gözü olmayacak, yolda yürüdüğü insanlara bile hiçbir şekilde kötü art niyetle bakmayacak, yolda yürüdüğü kadını kendi namusu gibi görecek: hor görmenin, insana tepeden bakmanın, kıskanmanın, nazarın, hasretliğin, fırsat düşkünlerinin, Kendinden başka kimseyi düşünmeyenlerin, bütün insanların mutlu olduğu bir dünya istiyorum. işte o zaman boşanmalar, ayrılmalar olmayacak: insanların hepsi gülecek ve mutlu olacak, Çocuklar ağlamayacak. "Annem nerede? Babam nerede diye sormayacak, ben böyle bir dünya istiyorum. bunun aksini düşünen benim yanımdan dahi geçemez.
Sayfa 195 - tilki kitap
Kendi kendimizi yok ediyoruzİnsan ve Duygular
Yürüdüğüm yol, doğa harikası bir yoldu adeta Cennetten bir parçaydı Ama yola atılmış Şişeler Ve çöpleri görünce içim yandı.
yolun kenarındaki otları 5 saniyeliğine havaya kaldırsalar Gelen geçen arabaların ne kadar çöp ne kadar plastik ve cam şişe bıraktıklarını gözleriyle göreceklerdi.
Her yirmi otuz santime bir çöp görüyordum. o kadar çok üzülüyordum ki neden araç sahipleri çöp bidonuna atmıyordu o anda yanından bir lüks otomobil geçiyordu. ormanlık bir alanda sigarasını camdan attı. o anda çok sinirlendim yol virajlı olduğundan arabayı göremedim ama sigarayı buldum ve Söndürdüm. yangın çıkabilirdi ormanlar yanabilirdi Aklım hiç almıyor İnsan kendi yaşadığı ya da yaşamadığı bir bölgedeki doğaya zarar verecek hareketi nasıl yapabilirdik ki ya ben o sigarayı hiç görmeseydin o anda orada olmasaydın eğer orada yangın çıksaydı doğadaki canlıların ve ormanın ne kadar zarar göreceğini Düşünmek bile istemiyorum.
Sayfa 13 - tilki Kitap
YetimlerHayata Dair
Ben Zeki Abimin yanına koştum. "Abi annem nerede?" abim sesini çıkartmadı, Rasim abinin yanına gittim."Rasim abi annem nerede?" dedim. Rasim abi üzgün bir ses tonuyla: "Sen büyük bir çocuksun, akıllı bir çocuksun, iyi bir çocuksun Maalesef ki anneni kaybettik." Dedi ben yine ağlamaya başladım,hiç durmadan ağlıyorum.bizim ev yine o kadar çok kalabalık oldu ki Ben hatırlamıyorum. yüzlerce insan vardı, bir gün sonra annemi de yine bir kazan su kaynatıp yıkayıp _Bu seferki çiftlik evi mezarlığa daha yakındı- yine bir beze sarıp annemi de mezarlığa götürdüler. Eyüp Abimin yanına def ettiler.
Sayfa 17 - tilki Kitap
Rıfat abimle, Eyüp abim yanında bir arkadaşı da vardı. Onun elinde bir av tüfeği vardı, birkaç saat sonra bir baktım Rıfat abim kucağında Eyüp abim, kanlar içinde eve koşarak gelmeye çalışıyordu Annem gördü, Annem Eyüp abi bir de kucağına aldığı gibi asfalta doğru yürümeye başladı hızlı adımlar ile ben de koşuyordum. yanında o arada bağırarak: "Eyüp abi!" diye seslendim, Eyüp abim hafifçe gözlerini açarak bana baktı, annemin kucağındaydı gözümün içine bakarak yavaşça gözlerini kapattı Sanki bana veda eder gibi daha sonra koşa koşa yola vardık, bir taksiyi zorla önüne geçerek durdurdular Eyüp abim Annem taksiye bindikleri gibi Adana'ya Balcalı hastanesine gittiler. Maalesef ki bir saat sonra Annem döndü Eyüp abimi kaybetmiştik. evimizin önüne bir sürü insan gelmişti, herkes Ağlıyordu, öğleden sonraydı Babam yine Her zamanki gibi sarhoş, yolda sallana sallana ayakta duramayacak halde Yürüyerek eve doğru geliyordu, onu gördüm. eve geldi. ne oldu diye sorduğunda durumu anlattılar. Herkes bir anda dondu.
Sayfa 15 - tilki Kitap