Akşam sona ermek üzere. Akşam değil.
Sonra? Sonrası gece. Koylar gördüm
Tanınmamış resuller gibi. Ama ben geceyi
Bilirim. Sonra? Sonrası düşleri,
Bütün düşleri. Küçük bir kuş vurdum,
Topal kaldı Temmuz'da. Sonra?
Sonrası sabah, dağdan indim
Günün yamacına. Baktım o değil,
Değil küsken tanıyan beni.
Komşuları gördüm sonra da,
Bir bildikleri varmış gibi
Akşama bakıyorlar ve geceyi bekliyorlar
Melih Cevdet Anday
Gene de, ne yalan söyleyim, öyle isterdim ki dudaklarına dokunabilmeyi, o uzun kirpikli gözleriyle gözlerime bakar mı, diye bir soru sormayı, o çözülmüş dalga dalga saçlarından bir perçemi paha biçilmez bir andaç olarak saklamayı. Kısacası, açıkça söylüyorum ki onun karşısında hem bir çocuk kadar korkusuz hem de bütün bunların değerini bilecek kadar yetişkin bir erkek olabilmeyi yürekten dilerdim.