Hayranı olduğum ,gerçek bir Romancı diyebileceğim Orhan Pamuk’un okuduğum 7. kitabı. Özellikle belirtmek isterim ki , kendi içimde bir şeyleri en çok sorguladığım ,beni aşırı düşüncelere iten ve gerçekten “bir hayat nasıl yaşanmalı ?” diye defalarca kendi kendime sorular sorduğum hatta romanın 3 güçlü karakteri Ömer , Refik ve muhitinin bir oda içerisinde içtikleri çayla yaptıkları muhabbetlere oradaymışım gibi katıldığım bir Orhan Pamuk kitabı oldu.
İçim ,durmadan çalışmak ,okumak ,bir şeyler yapmak ,bağırmak ,gençliğimin verdiği enerjiyi potansiyelimi sonuna kadar kullanmak ziyan olmamak ve ya olursam korkusuyla ve hırsıyla dolu.Bu yüzden sanırım en yakın bulduğum karakterler Ömer ve Refik oldu.
Yıllar önce söylenmesi gereken bir çok şeyi yine Orhan pamuk söylemiş.Ön yargılarınızı bırakın ve okuyun .
# “ Bu hayatta bir şeyler yapmalı. Onu doldurmalı. Her şeyin ötesine geçmeli. Bir şeyler yapmalı . Bu yaptıklarını insan başkalarına duyurmalı… Sıradan bir hayat istemiyorum ben! “