Gulsu guven
@Altahin
29 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Üzülerek söylüyorum hayatımda okuduğum en sıkıcı kitaplardan ve bitirmekte en çok zorlandıklarımdan oldu. Sevene lafım asla yok ama gerçekten kitabı okumak bana takılı kalmış ve başka bir yayına geçemediğim bir televizyon kanalı gibi hissettirdi. Ciddiyim kitapta sadece uyumak, ilaç gibi kelimeler başka benzer cümleler içinde sunulup veriliyor. İki kelimeyi çıkarsanız kitap iki üç sayfadan oluşur. Aslında başlamadan önce bu tarz yorumlar okumuştum ama ne kadar sıkıcı olabilir ki düşüncesiyle alıp okumaya karar vermiştim. Keşke kendimi dinlemeseydim. Hani yazarın vermek istediği mesajı anlıyorum ama bunun yolu bu değildi. Üstüne madem bu şekilde yazılacaktı kitabın otuz-kırk sayfadan fazla olması daha da yorucu. Ayrıca ne karakterin gelişimini(var mıydı o bile şüpheli bence de neyse ) ne de kendisini sevdim. Benim için işkenceydi ve biraz okuma hızımı öldürdü. Bir daha yazarın başka bir kitabını da okuyacağımı da hiç sanmıyorum.
Kitap benim için mükemmeldi, başkaları için öyle gelir mi bilemem. Mungo karakteri pek çok açıdan tam bir aziz örneği ve kurbandı. Eşcinsellik konusunda iyi yargıları olmayan insanların sevmesini sağlamasını değil belki ama en azından yeni bir bakış açısıyla bakmalarını sağlayıp empati kurmalarını sağlayabileceğini düşünüyorum. Sadece eşcinsellik gibi konuları da ele almıyor, ekonomik olarak alt sınıfın, toplumdan itilmiş insanların nasıl yollara sürüklendiklerini ve gittikleri bu yolda nasıl özgün başa çıkma mekanizmaları geliştirdiklerini de gösteriyor. Tabi bunu tatlılıkla değil sertlikle yapıyor. Mungo, ailesi ve James üzerinden yapıyor bunu. İçerisinde taciz, alkol bağımlılığı ve şiddet var. Bunları da imalarla değil ayrıntılı veriyor yazar bu bakımdan bu tarz durumlardan etkilenenlerin okuması taraftarı değilim.
Karakterlerin her biri kendince çok sahici, yer yer dövmek isteyeceğiniz, cahilliklerinin ve bencilliklerinin sizi bunaltabilecegi ama diğer taraftan nasıl bir dipsiz kuyudan geldiklerini anladığınızda empati de yapabileceğiniz karakterlerdi. Mungo'nun diğerleri arasından ayrılan tarafı herkese gösterdiği vicdanın, iyiliğin karşılıksız ve sonu gelmiyor oluşuydu. Kabul ediyorum insanı yer yer aşırı derecede sinir ediyor bu durum ama günün sonunda değişmeden kalmasını da bir o kadar takdir ederken buluyorsunuz kendisini. En az empati kurduğum anne oldu onu söylemeden geçemem. Sonu için ise biraz açık olduğunu söyleyebilirim ama benim için yeterli oldu. Gerçekten akılda kalıcı bir sonu vardı...
Kitaba bayıldım desem yeridir. Ama bunun sebebi kendisinden ziyade yazarın kendisidir. Edebiyat dünyasında bu kadar genç yaşta bu kadar muntazam bir edebiyat harikası çıkarabilmek benim için dehanın göstergesidir. Yazarın kısa süren ömründe bu kadar deneyime ve olgunluğa sahipmiş gibi kalemini konuşturması özellikle benim gibi gençler için ilham kaynağı bence.
Kitaba gelecek olursak, genç bir çocuğun kendisinden büyük bir kadınla olan yasak aşkını ele alıyor. Ahlaki boyutunun doğruluğu kitapta tartışılmıyor veya doğru olduğu söylenmiyor, sadece bu tarz bir ilişkide bulunan bir gencin gözünden bencillikle, aşkla, şehvetle, toplumsal yargılarla harmanlanmış bir halini sunuyor. Bu benim öznel çıkarımım o yüzden herkes farklı yorumlayabilir tabi ama benim en çok dikkat ettiğim yaşından hayli olgun bir çocuğun bir bakıma kendi gerçek yaşıyla çatışması gibiydi. Mantığının ve yaşının duygularıyla çarpışan, tutarlı olamayan, bir taraftan çocuk bencilliği ve ne istediğine karar verememe, sürekli vazgeçme durumu ve yaşından ileri mantığının çatışması. Kadın ana karakteri de sevdim, aralarındaki ilişkinin zehirleyici ve bir o kadar büyüleyici tarafını göstermek için iyi bir karakter yapısı oluşturulmuş. Sonu ise tahmin ettiğim gibi bitti, yalan yok zaten farklı bir şey beklemiyordum genelde bu tarz hikayelerin sonu bu tarz benzerliklerle biter. Okuması güzeldi, dediğim gibi kendi bakış açımla okuduğum için kitap bana yasak aşk ilişkisinden çok aynı vücutta bir yetişkin ve çocuk durumunu anlattı. Yazarın en azından bu konuda kendisinden bahsettiğini düşünüyorum.
Kişisel olarak yorum yapmak gerekirse romanı beğendim, yazım dili insanı zorlamadan akıp gidiyor. Tam bilim kurguya başlangıç ve ısındırma kitabı gibi bir taraftan. Felsefi olarak ölümsüzlük, yeniden doğuş ve kopyalanma gibi konuları güzel ve sıkmadan ele alıyor. Mizahi dili insanı ayrıca okutuyor ve bana kalırsa kitabın tam ortadan başlayıp tam bitmeyen bir havası vardı. Yani tam bir başlangıç ve bitiş hissi vermesinden ziyade sanki bir uzay kolonisine dair bir öykü okuyormuşum gibi geldi. Karakterleri hiç sevmedim ve bağ kuramadım ama bu rahatsız edici bir unsur değil aksine romanın kendisine çok yakışan bir unsur oldu. Özellikle koloniler hakkında ana karakterin yaptığı okumalar çok hoşuma gitti, bilim kurgu tarihi okuyor gibi oldu, en zevk alarak okuduğum kısımlar oldu ayrıca. Kitap zaten uzun değil, konuyu da dolandırmadan vermesi güzeldi. Theseus'un gemisi benzetmesi çok doğruydu, karakterin durumunu hem düşündüren hem de uyan bir örnekti. Sonu beni aşırı memnun etmedi sadece ama yine de güzeldi. Keyifli okumalar şimdiden.
