İşte ilk okuduğum ‘Agatha’ kitabım.Bu kadının böyle kitaplar yazacağını düşünmemiştim çünkü gayet bir beceri ve zeka gerektiren bir kitap yazmış.
Kesindir ki diğer kitapları da bu denli esrarengiz ve gerçek ’polisiye’ romanıdır.
Uzun tasvirlerin duyguyu anlatmada ki ihtiyatının ne denli önemli olduğunu gördük.Kitapta adını duyduğunuzda hapishanede geçen bir roman zannedeceksiniz lakin durum öyle değildir.Kitabı okudukça bir insanın çıkmaz sokaklarını göreceksiniz bu sokaklarda nasıl mücadele ettiğini ve duygu değişimlerini hissedeceksiniz.Ben bile kitabı okurken o bacağın kesileceğinden hatta durumun ölümle sonuçlanacağından şüphem yok gibiydi ama kitapta kötü bir son beklerken o son gelmedi veya biz o sonu anlayamadık çünkü yazarın asıl amacı insanın ruhunun çöküşünü ve yalnızlığını hissettirerek çaresizliğin anlarını bize zerk etmektir.Belki şu an dediklerimden bir şey çıkartamıyorsunuz ama kitabı okuyunca düğümler çözülecektir...