Aleksey
@Alzn01
26 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Beni çok etkiledi bu cümle
Annelere anlatılan kederler taksim değil, zarbedilmiş olur: Çocuklarının felaketini iki kat şiddetle hisseden anneler, bu ıstıraplarını çocuklarına fazlasıyla iade ederler; böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür.
Reklam
Peyami Safa, kendi kendini yetiştirmiş yazarlardandır. İlk romanlarında sola yakın görüşler taşıyan yazar, bir hastanın psikolojisini yansıttığı “Dokuzuncu Hariciye Koğuşu” adlı romanını Nazım Hikmet’e ithaf etmiştir. 1922-1939 yılları arasında yazdığı “Mahşer”, “Şimşek”, “Fatih Harbiye”, “Biz İnsanlar” adlı romanlarında Doğu-Batı sorununu karakterlerle somutlaştırarak işlemiştir. Bu romanlarında ruhsal durumları çözümlemede, kurguda, dilinin kıvraklığında, anlatım tekniklerinde başarılı bulunurken düşünceyi öne çıkarması nedeniyle eleştiriler almıştır. Yazarın gerçekçi roman çizgisi “Matmazel Noraliya’nın Koltuğu” ile mistisizme yönelmiştir.
“Gençliğimiz” adlı ilk uzun hikâyesini 1922 yılında yayınlayan yazar, para kazanmak amacıyla yazdığı kitaplarında “Server Bedi” adını kullanmış, bu adla pek çok kitap yazmıştır. Bunlar arasında en sevilenler “Cingöz Recai” adlı seri romanları olmuştur.
Peyami Safa, gazeteci olmasına rağmen asıl ününü tezli romanlarıyla sağlamıştır. Romanlarında olaydan çok tahlile önem vermiştir. Toplumdaki ahlak çöküşünü, medeniyetin yarattığı bocalamayı, nesiller ve sosyal çevreler arasındaki çatışmayı dile getirmiş, zıt kavramları, duygu ve düşünce çatışmasını ustaca işlemiştir.
Yazar, estetik ve sosyal bilimlerin her dalında bilgi ve görüş sahibidir. Bu alanlardaki Doğu ve Batıdaki gelişmelerini izleyerek makale, fıkra ve romanlarında kullanmıştır. Zayıf bir bünyeye sahip olan yazarın romanlarındaki karakterleri de ruh dünyaları zengin ama bedenleri zayıf yapıdadır.
Bazen bakıyorum edebi anlamda değeri olmayan o kadar çok eser sırf birleri okuyor diye okunuyor - buna bende dahil - çok eskiden yazılmış bir kitap birden popüler bir yayınevinden tekrar sahneye çıktığında, fırından yeni ekmek çıkmış gibi insanlar koşturuyor , yeni olan bir şey değil aslında bu eserler allanıyor pullanıyor ve tekrardan sahneleniyor .
Reklam