Aleksey
@Alzn01
26 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsanların birbirlerine dönüp arkadaşlarını, dostlarını, ailelerini ve kendi başınalıklarını ihmal etmeleridir. iki kişi o kadar birbirine döner ki yüzlerini, öyle çok şey olurlar ki birbirlerinin geride kalan herşeyi dışlayıp, kendilerinin dışına itip iki kişilik dünya oluştururlar. çok çok tehlikeli bir süreçtir, zira paylaşılanlar eğer mevcutla sınırlı ise, eğer başka kaynaklardan taraflarını besledikleri kaynakları kesip kendilerini kısırlığa mahkum ederlerse ilişkinin sonunu getirmeye başlarlar ve ilişkiler iki kişilik yalnızlıklara dönüşür. yalnızlık tekleşir, rengini kaybeder ve bir süre sonra iki kişilik yalnızlıklar içinde yalnızlık iki tane tek kişilik yalnızlığa dünüşür ve ilişki kaybeder.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tolstoy’un kalemindeki en önemli güç ölümü konuşturabilmesi bana kalırsa. ölümü her ayrıntısıyla işleyebilmesi, hem gidenler hem kalanlar açısından bu denli derin gözlemler yapabilmesi onu eşsiz kılıyor.
“Gün Olur Asra Bedel” yazarın en güzel romanıdır denilebilir. Kırgız geleneklerinin, yaşam biçimlerinin, coğrafi güzelliklerin en güzel biçimde anlatıldığı bir romandır.
Uçsuz bucaksız Kırgız bozkırlarının yalın bir dille anlatıldığı, hayat zorluklarına göğüs geren, yokluklar içerisinde varlıklarını idame ettirmeye çalışan, kimselerin yaşamak istemediği, çorak, verimsiz arazilerde yaşamaya çalışan insanların yaşam mücadelesi anlatılmaktadır bu romanda. Tabii, aşk ve sevgi de ayrı bir renk katmaktadır romana.
Aynı zamanda dönemin Sovyet yönetimine karşı bir başkaldırı bir isyan romanıdır, “Gün Olur Asra Bedel”. İçinde yaşanılan sistem, açık bir şekilde eleştirilmektedir. İnsanların kuşkuyla karşılanmaları, her şeyden şüphelenmeleri, masum insanlara iftiralar atarak yaşamlarını zorlaştırmaları ve hatta ölüme sürüklenmeleri eleştirel bir gerçeklikle okuyucuya sunulmaktadır.
Öyle ki roman sonunda çevirmenin notu olarak “Bu romanın en güzel, en ilginç bölümünün bu ciltte yer almadığı, Sovyetler Birliği’nde Glasnot’a geçişin eşiğinde iken o bölümün yayınlanmasına izin verilmediği ya da yazarının o bölümü ayrı bir kitap olarak yayınlamayı uygun bulmuş olabileceği” yazılıyor.
“Cengiz Han’a Küsen Bulut” adını taşıyan romanın, Gün Olur Asra Bedel’in tamamı olduğu ve adı geçen bu romanın okunmadan Gün Olur Asra Bedel’in tam olarak okunmayacağı” belirtiliyor. İyi okumalar
Peyami Safa, kendi kendini yetiştirmiş yazarlardandır. İlk romanlarında sola yakın görüşler taşıyan yazar, bir hastanın psikolojisini yansıttığı “Dokuzuncu Hariciye Koğuşu” adlı romanını Nazım Hikmet’e ithaf etmiştir. 1922-1939 yılları arasında yazdığı “Mahşer”, “Şimşek”, “Fatih Harbiye”, “Biz İnsanlar” adlı romanlarında Doğu-Batı sorununu karakterlerle somutlaştırarak işlemiştir. Bu romanlarında ruhsal durumları çözümlemede, kurguda, dilinin kıvraklığında, anlatım tekniklerinde başarılı bulunurken düşünceyi öne çıkarması nedeniyle eleştiriler almıştır. Yazarın gerçekçi roman çizgisi “Matmazel Noraliya’nın Koltuğu” ile mistisizme yönelmiştir.
“Gençliğimiz” adlı ilk uzun hikâyesini 1922 yılında yayınlayan yazar, para kazanmak amacıyla yazdığı kitaplarında “Server Bedi” adını kullanmış, bu adla pek çok kitap yazmıştır. Bunlar arasında en sevilenler “Cingöz Recai” adlı seri romanları olmuştur.
Peyami Safa, gazeteci olmasına rağmen asıl ününü tezli romanlarıyla sağlamıştır. Romanlarında olaydan çok tahlile önem vermiştir. Toplumdaki ahlak çöküşünü, medeniyetin yarattığı bocalamayı, nesiller ve sosyal çevreler arasındaki çatışmayı dile getirmiş, zıt kavramları, duygu ve düşünce çatışmasını ustaca işlemiştir.
Yazar, estetik ve sosyal bilimlerin her dalında bilgi ve görüş sahibidir. Bu alanlardaki Doğu ve Batıdaki gelişmelerini izleyerek makale, fıkra ve romanlarında kullanmıştır. Zayıf bir bünyeye sahip olan yazarın romanlarındaki karakterleri de ruh dünyaları zengin ama bedenleri zayıf yapıdadır.
Vah! Anam vah!! Vah ki ne vah!!
Musa sen neler yaşadın çocuk denilecek yaşında böyle neler?
Şakire annenin, Temel Çavuş babanın, abin Ali'nin, Hüseyin'in, Seferin, kız kardeşin Fatma'nın acısını nasıl kaldırabildin? Nasıl dayanabildin?
•
Şimdiye kadar hiçbir kitap hakkında inceleme yapmadım. Bu kitap hakkında inceleme yapmadan da kendimi tutamayacağım.
Musa karakteri aslında yazar Hasan İzzettin DİNAMO'nun bizzat kendisi yani yaşanmış gerçek bir hikâye tabii buna yaşamak denilirse
Cepheye gidip savaşmak mı daha zor yoksa geride kalıp yaşam mücadelesi vermek mi?
Gelin bu soruya cefakâr, koca yürekli Şakire ana cevap versin:
"Kahramanluk salt siperlere sinip düşmana kurşun atmak değildir. Şu bizim halımızda açlukla pençeleşerek oni yenmeye çalışmakta kahramanlıktur. Buna yaşamak kahramanluğu derler, Musa'm. Bu, siperde düşmanla vuruşmaktan bin kat daha zordur."
Zengin olup ihtiyacından fazla hatta aşırı derecede mal biriktiren insanların, açlıktan ölecek kadar fakir olan komşularına yardım etmemesi ne kadar kötü bir durum şimdi bunu bizler yadırgıyoruz ama ne yazık ki hala günümüzde, içimizde bile var bu tip insanlar.
Her dönemde olduğu gibi cepheye gidip savaşmamak için askerden kaçanların nasıl yaşadıklarını neler yaptıklarınıda anlatıyor Temel Çavuş'un sözleriyle:
"Biz gidip cephede savaşırken geride herkes kesesini doldurup zengin oldu. Ben, Yemen'de yedi yıl kalıp geri döndüğümde memlekette oğullarını askere vermeyen zenginlerin bir kat daha zenginleştiklerini gördüm."
"Biz, zorluklarla boğuşmasını öğrenmişiz. İnsanı adam eden zorluklardır. Bu zorluklar bize başkalarına, kendimizden daha aşağılara acımasını da öğretiyi."
İşte bu kitapta bize Temel Çavuş'un aynen dediği gibi acıma duygusunu öğretiyor. Öyle sadece okuyarak, bakarak değil acıyı hissederek,
