Aleksey
@Alzn01
26 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şimdi, insanların nasıl birer kendini beğenmiş hayvan olduklarını anladığımdan beri daha yürekli, daha rahatım, insan yığınları arasından geçerken bir ormanın pelitleri, gürgenleri arasından geçiyormuşum gibi duyuyorum kendimi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Vah! Anam vah!! Vah ki ne vah!!
Musa sen neler yaşadın çocuk denilecek yaşında böyle neler?
Şakire annenin, Temel Çavuş babanın, abin Ali'nin, Hüseyin'in, Seferin, kız kardeşin Fatma'nın acısını nasıl kaldırabildin? Nasıl dayanabildin?
•
Şimdiye kadar hiçbir kitap hakkında inceleme yapmadım. Bu kitap hakkında inceleme yapmadan da kendimi tutamayacağım.
Musa karakteri aslında yazar Hasan İzzettin DİNAMO'nun bizzat kendisi yani yaşanmış gerçek bir hikâye tabii buna yaşamak denilirse
Cepheye gidip savaşmak mı daha zor yoksa geride kalıp yaşam mücadelesi vermek mi?
Gelin bu soruya cefakâr, koca yürekli Şakire ana cevap versin:
"Kahramanluk salt siperlere sinip düşmana kurşun atmak değildir. Şu bizim halımızda açlukla pençeleşerek oni yenmeye çalışmakta kahramanlıktur. Buna yaşamak kahramanluğu derler, Musa'm. Bu, siperde düşmanla vuruşmaktan bin kat daha zordur."
Zengin olup ihtiyacından fazla hatta aşırı derecede mal biriktiren insanların, açlıktan ölecek kadar fakir olan komşularına yardım etmemesi ne kadar kötü bir durum şimdi bunu bizler yadırgıyoruz ama ne yazık ki hala günümüzde, içimizde bile var bu tip insanlar.
Her dönemde olduğu gibi cepheye gidip savaşmamak için askerden kaçanların nasıl yaşadıklarını neler yaptıklarınıda anlatıyor Temel Çavuş'un sözleriyle:
"Biz gidip cephede savaşırken geride herkes kesesini doldurup zengin oldu. Ben, Yemen'de yedi yıl kalıp geri döndüğümde memlekette oğullarını askere vermeyen zenginlerin bir kat daha zenginleştiklerini gördüm."
"Biz, zorluklarla boğuşmasını öğrenmişiz. İnsanı adam eden zorluklardır. Bu zorluklar bize başkalarına, kendimizden daha aşağılara acımasını da öğretiyi."
İşte bu kitapta bize Temel Çavuş'un aynen dediği gibi acıma duygusunu öğretiyor. Öyle sadece okuyarak, bakarak değil acıyı hissederek,
İnsanlar sizlerin mutluluğu ile seviniyormuş gibi davranır , içten içe mutluluğunuza üzülürler, çekemezler . İnsanlar sizin kötü gününüzde , mutsuz anınızda yanınızdaymış gibi davranır , içten içe kötü gününüz ve mutsuzluğunuz ile mutlu olurlar. Ah bu yaradılış harikası insanlar , ah !