Doğdun da ne oldu çocuk?
Büyürken vurdukları darbeler ruhuna ruhuna,
Bugünkü hüznün aynasıdır.
Ve bilmelisin,
İki yolun da sonundaki duvarın adı:
“Hiç.”
Denemelisin çocuk,
Unutmayı,
Yaşamayı,
Huzuru içinde bir yerlerde,
Sevgiyi,
Kalbinin dört odasında,
Aramalısın.
Ve bilmelisin,
Kapıların açıldığı boşluğun adı:
“Hiç.”
Silkelenmelisin çocuk,
Tüm tozları dökülmeli geçmişin üzerinden,
Sevgiyle yıkamalısın içini,
Akıtmalısın öfkeni,
Sorgusuz sualsiz,
Ve bilmelisin,
Ufkundaki o çizginin adı:
“Hiç.”