Amapola
@Amapola
22 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Ben mutlu olmaya alışık değildü ve öyleymiş gibi davrandığım her an yoruluyordum.
Sayfa 111
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bazı acılar vardı ki gözyaşları bile bu yükü taşıyamaz, çaresizce inleyen kalbinin sessizliğinde ezilirdi insan.
Sayfa 89
Çocukluğu ellerinden alınıp küçük yaşta büyümek zorunda kalan tüm çocuklar, ellerinden çalınan zamanım açlığını çekerdi. Çocukluğunu yaşamayan her insan büyümekten nefret ederdi.
Sayfa 81
Doğduğu evde, ailesinden sevgi dilenen her çocuğun bir yanı eksik kalırdı.
İnsanlar, başkalarının hayatlarını yargılamayı çok sever. Çünkü uzaktan gördükleri ışığın ardında saklanan karanlığı görmezden gelirler. Bilmezler ki o hayatlarda, kendi gizledikleri yaralardan çok daha derin izler vardır.
Sayfa 10 - Oyuncak Katili