“Dünyanın en önemli şeyi,insanın kendi kendisi olmayı bilmesidir.” İnsanı soylu kılan, makam, kanın ayrıcalığı, yeteneği değil, kişiliğini korumayı ve kendine özgü biçimde yaşamayı başarma ölçüsüdür.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“İstediğim zaman onlarla mutluluğu tadabileceğimi bildiğimden, yalnızca varlıkları bile beni hoşnut kılmaya yetiyor. Ne savaş ne de barış zamanlarında yanıma kitap almadan yolculuğa çıktığım olmuştur. Fakat çoğu kez günler, aylar boyunca kapaklarını açmadığım da olur.Kendi kendime şu ya da bu kitabı nasılsa bir gün okurum,derim, yarın ya da istediğim herhangi bir zaman Kanımca kitaplar,insanın hayat yolculuğunda yanına alabileceği en iyi besinlerdir.”
Montaigne’in aradığı, benliğinin en derin noktasında yatan, devlete, aileye, çağa,
koşullara, paraya, varlığa ait olmaması gereken “Ben”dir; bu, Goethe’nin iç kale diye adlandırmış olduğu ve kimseyi sokmadığı “Ben”dir.