Hastanede doğup hastanede ölen, yani bir kurumun eline doğan ve kurumlarla dolu bir dünyada yaşayıp bir kurumda ölen insanlar olarak durumumuzun pek de iç açıcı olmadığını vurguluyor lvan İIIich.
Bir insanın, devletin ve kilisenin gerçekte ne olduğunu anladıktan sonra bu kurumlara saygıyla bakması imkansızdır. Onların rehberliğinde yaşadığı sürece kibri insana, onu yönlendiren şeyin büyük, kutsal ve esas bir şey olduğunu düşündürecektir. Fakat kendisine rehberlik edenin kutsal ve başat bir şey olmadığını ve ona rehberlik etme bahanesiyle kendi çıkarları için onu kullanan, değersiz insanlar tarafından gerçekleştirilen bir sahtekarlık olduğunu anlar anlamaz, bu insanlara karşı tiksinti duyacaktır ve hyatının ne kadar önemli bir kısmı boyunca yönlendirildiyse tiksintisi o kadar artacaktır.