Emir Fidan

Paramparça olmuş bir ağaçtım ben, ruhuma yıldırım girmişti;
Sayfa 175 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Benim dışımdaki herkes ya dinleniyor ya da eğleniyordu. Bense tıpkı şeytan gibi içimde bir cehennem taşıyor ve kimsenin benimle gönüldeşlik kurmadığını düşünerek, ağaçları parçalamak, etrafıma zarar ve yıkım saçmak, sonra oturup bu yıkıntıların tadını çıkarmak istiyordum.
Sayfa 147 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
"Melun, melun yaratıcı! Ben niye yaşadım? Bu kadar ahlâksızca bahşettiğin varoluş kıvılcımını niçin hemen o anda söndürmedim?
Sayfa 147 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
'Bana yaşam verildiği güne lanet olsun!' diye haykırdım azapla. 'Melun yaratıcı! Niçin senin bile tiksintiyle sırt çevireceğin ölçüde korkunç bir canavarı şekillendirdin? Tanrı merhamet gösterip insanı kendi görüntüsünde, güzel ve alımlı yapmış; oysa ben senin iğrenç bir şeklinim, hatta bu benzerliğin ötesinde dehşet vericiyim. Şeytanın eşlikçileri, onu takdir edip cesaretlendiren iblisleri vardı; oysa ben yalnızım, herkes benden iğreniyor.'
Sayfa 140 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Fakat benim dostlarım, akrabalarım neredeydi? Çocukluk günlerimi izlemiş bir baba, beni tebessümlerle, okşamalarla kutsamış bir anne yoktu.
Sayfa 130 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı