Emir Fidan

O halde ben, herkesin kaçtığı ve reddettiği bir canavar, dünya yüzünde bir leke miydim?
Sayfa 129 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geçmiş hafızamdan silinmişti, şimdiki zaman huzurluydu, gelecek ise umudun ve coşkulu beklentilerin parlak ışınlarıyla süslenmişti.
Sayfa 124 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Bu insanları hak ettikleri mutluluğa kavuşturabilirim sanıyordum (ne sefilce!).
Sayfa 124 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Ev halkının mükemmel biçimlerine hayrandım; zarafetlerine, güzelliklerine, narin çehrelerine. Fakat berrak bir su birikintisinde kendime bakınca, nasıl dehşete düşüyordum! İlk defasında yansıyanın kendim olduğuna inanamayıp, irkilerek geri çekilmiştim. Benim gerçekten bu canavar olduğuma aklım tamamen yattığı vakit, içimde derin bir umutsuzluk, mahcubiyet hissi uyanmıştı. Heyhat! Bu berbat şekil bozukluğunun ölümcül etkilerini, henüz tam olarak bilmiyordum.
Sayfa 123 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Fakat işte, yalnız değil miyim, sefilce yalnız?
Sayfa 108 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı