Amaya
@Amaya__
Unutma kızım kuşlar hala güneye uçuyor
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı yarıda bıraktım, o kadar büyük bir hayal kırıklığı ki uzun bir süre inceleme yazmak bile istemedim. İlk iki kitabına ölüp bittiğim, çok sevdiğim, hatta en sevdiğim seri olacağına emin olduğum bu seri tek bir kitabıyla hayallerimi çökertti. Kitapta 3. Kitap sendromu vardı çok klişe ve saçma sapan mantığa uymayan şeyler yaşandı aynı zamanda smut sahne vardı okumak istemediğim için sayfaları atlamam gerekti ama sonrası öyle saçma bir şey oldu ki kitabı görmeyeceğim bit yere kaldırdım. Bu tepkim diğer insanlara biraz abartılı gelebilir eğer ilk iki kitabı o kadar sevmeseydim muhtemelen bu kadar duygusal tepkiler vermezdim ama şu anlık olan bu
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Harika bir kitabın nacizane yorumlanması
Hepinize merhabalar gerçekten yazmak için çok heyecanlıyım çünkü bu benim 10/10 verdiğim çok nadir kitaplardan biri ve böyle bir kitabı okumuş olmak bana çok iyi hissettiriyor, gerçekten çok mutluyum ama dürüst olmak gerekirse bundan sonra okuyacaklarım beni bu kadar tatmin etmezse diye içimde bir hüzün de var.
Kitapta en çok dikkatimi çeken şey kitabın birine ithaf edilmemiş olması sanırım, gerçi yazarın yüzünün bile bilinmediği düşünülünce farklı biri olduğu ortaya çıkıyor.
Fazla uzatmadan kısaca spoilersız bir şekilde kitabın konusundan bahsedeyim.
Kitap bir çocuğun yaptığı resmin yorumlanmasıyla başlıyor, aslen psikolog olan Tomiko Hagio nun öğrencilerine ders verirken eskiden psikolojik danışmanlık yaptığı zamanlarda annesini öldüren 11 yaşındaki bir kız çocuğunun resminden yola çıkarak öğrencilerine resimlerin nasıl yorumlanacağını öğretmesi sırasında kız hakkında vardığı yargının ne kadar doğru olduğunu düşünmesine dikkat çekiyor, peki karar yanlışsa, tek bir yanlış karar daha fazla insanın yaşamına nasıl bir etki eder sizce?
Mükemmel bir kitaptı gerçekten çok iyiydi etkisinden bir süre çıkmayabilirim sanırım Uksetsu'nun diğer kitaplarını da alıp okumak ve kendisiyle bir gün tanışmak istiyorum, böyle bir kitap yazmak herkesin yapabileceği bir şey değil.
Çeviri konusunda tek bir yer dışında rahatsızlığım olmadı.
Kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ederim, özellikle psikolojiye, polisiyeye ya da gerilim kitaplarına ilginiz varsa tam sizlik diyebilirim, okursanız hakkında konuşmayı çok isterim.
Sağlıklı, mutlu, kitaplı günler diliyorum
Spoilersız
Öncelikle selammm biraz hasta olduğum bir gündü ancak kitabımı bitirdim sonra da uyudum daha iyi bir şekilde incelemeyi yazmaya geldimm
Bu kitabı yoğun ve stresli geçen uzun bir sınav haftasından sonra dinlenebileceğim bir liman olarak görmüştüm o kadar sakinleştirici ve hayatın içinden gözüküyordu, sonuç olarak yüksek bir beklentiye başlamıştım diyebiliriz. Şimdi dürüstçe kitap hakkında ki yorumumu yapayım.
Kitabın konusunu kısaca özetleyecek olursam 4 arkadaşın hem yalnız hem de bir arada oldukları hayatlarını, geçmişlerini ve bir tatil günü beraber verdikleri bir sözün ardından açılan aralarına ve sözlerini tutup tutmayacaklarina dikkat çekiyor. Kitap da çok belirgin bir favori karakterim olduğunu ve kendimden bir şeyler bulduğumu bunun beni mutlu ettiğini söyleyebilirim. Bence herkes kendinden bir şeyler bulacaktır kendi arkadaş grubunuzdan arası açılan eski arkadaşlıklardan zor da olsa yeni edinilen arkadaşlar, yanlış anlaşılmalar ve karışık aile hayatlarıyla kitap bana ortaokulumu hatırlattı çünkü karakterler liseye geçiyorlar olaylar ortaokuldayken geçiyor ancak Kore'de okul sistemi 6-3-3 şeklinde olduğundan liseye geçtiklerinde 16 yaşında oluyorlar yani şuanda benimle yaşıtlar bence yaşlarına göre biraz eee küçük davranıyorlar orada kültür olarak nasıl yetiştiriliyorlar bilmiyorum ancak bana öyle geldi.
olumsuz bir eleştiri yapmam gerekirse olaylar çok karışık kronolojik bir sıra yok yani kitap en baştan beri sanki sen herkesi tanıyormuşsun her şeye hakimmişsin gibi anlatılıyor bu beni biraz rahatsız etti açıkçası çünkü çoğu zaman sürekli olayı kimin, neden, nerede, neyden dolayı olduğunu hatırlamam gerekti ve kafam karşıtı, çeviriyi de pek beğenmedim açıkçası.
Keşke bu kitabı ortaokuldayken bulsaydım o zaman bu yaşadıklarımın bana özel şeyler değil herkesin
Öncelikle kitaba çok büyük bir beklentiyle başladığımı dile getirerek incelememi sizlere sunmak isterim çünkü eleştirilerim fazla olumsuz algılansın istemem
Kitabımız Refet karakterinin annesi olan ve sonradan cariye olarak aileye katılmış olan Binnaz hanımın kocası öldükten sonra çektiği sıkıntılarla başlıyor bunun sonrasında İstanbul'a akrabalarının yanına gidiyor ve bundan sonrasını hem spoiler olacağını düşündüğüm için hem de kitabı daha fazla okurken benimsemenizi istediğim için anlatmayacağım ancak herkesin okumasını istediğim bir kitap olduğunu kolaylıkla dile getirebilirim.
Kitap çok hayat gibiydi aslında, her olaya değiniyor olaylar, insanlar, duygular sürekli değişiyordu ve bunu sizin kafanızı karıştırmadan yapmaya çalıştığını hissetseniz de 150 sayfalık bir kitaba göre olay akışını tam olarak anlatamayabilirsiniz bunun nedeni gerçekten çok fazla olay olması olduğunu söyleyebilirim aynı zamanda o dönemde çok kullanıldığını bilmeme rağmen olayın ortasında bir anda yazarın bizimle konuşmaya başlaması insanı olaydan koparıyor biraz.
Gelelim karakterlere favorilerim kesinlikle Refet ve Şule, biraz klasik olduğunu kabul etmem gerekse de iki karakterde de kendimden bir şeyler bulduğum için çok mutluyum. Refet çok mücadeleci, zeki, gururlu, merhametli, düşünceli, bonkör ve kesinlikle bir Türk gencinde olması gereken tüm güzel özellikleri taşıdığı ve sürekli birinci olmasıyla gerçekçi görülmese de kendini beğenmemesi, annesine layık bulmaması, öyle ki hayatı boyunca sevilmeye değmeyecek evlenilmeyecek kadar çirkin hissetmesiyle tamamen hayatın içinden mükemmeliyetçi bir karakter, Şuleyse biraz benim şahsi favorim nedenini söylemem bile spoiler sayılır o yüzden susuyorum.
Sonuç olarak bir yorum yaparak olursam eğer okumak için kendimi zorlamamis olsaydım
Puan vermedi
Hayatımda okuduğum en kötü kitaplardan bir tanesi, bir kitap için bunu söylediğime inanamıyorum ama öyle nasıl bu kadar iğrenç olabilir anlayamıyorum. Gerçekten güzel bir beklentiye başlamıştım kapağı gerçekten çok güzel eski bir kitap olduğunu biliyordum ama bu kadar kötü olacağı hiç aklıma gelmezdi o kadar moralimi bozdu ki iki gün kitap okuyamadım.
Aslında gerçekten güzel başlamıştı ancak sonrası o kadar kötüydü ki başını hatırlamakta zorlandım, öncelikle kız karakterimizin bu kadar duygusal derinliği olmayan bir insan olması aynı şekilde erkek karakterin eksik yazılmış olması kitapta karakterler hakkında edinebileceğiniz tek derinlik sorunları; hisleri, hayata bakış açıları, kendilerine ait düşünceler hiçbiri yok. Kız karakterin salak saçma tavırları gerçekçilikten dehşet uzak tepkiler ve insanlar, herkes o kadar karakter değil de bir tipleme gibi ki kızla erkeğin nasıl birbirini sevdiğini bile anlayamazsınız korkunç bir kitap dehşet kötü berbat aynı zamanda erkek karakterin bu aşırı "erkek" tavırları kız karakter erkek karakteri ona vuracak diye korkuyor erkek karakter aşırı "hırlama" faaliyeti gösteriyor. yazan kişinin umarım oturup neyi güzellediğini düşünmeye vakti yoktur da o yüzden böyle bir şey yazmıştır, her ne kadar kapağı ve alıntılarıyla pazarlanmaya çalışsa da berbat bir kitap.
