Zaten bir felakete sükun ve itidalle tahammül edenlerin manzarası,o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir.Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığı;yavaşça kalkıp inen göğsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için,insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür...