Amine Karaman

Kendini sadece bir kez göreceksin ve o an hayatının en mutlu ya da en acı anı olacak.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Özgür olmak istiyoruz ama aynı zamanda yalnız kalmaktan korkuyoruz.
Zira dolup da taşmaya dost bulamamışlar için, er ya da geç muhakkak kusmak lazım geliyordu. İçten içe çürüyüp de hepten yok olmamak için.
Ölülerle konuşmaya çalışmanın dirilere bir faydası yok. Onlar kendilerini arayan sözlükleri sahiplenmeye yanaşmıyorlar. Ne söyleyecekse, yaşayanlara söylemeli insan. Vakit varken söylemeli.
Demek insanın sevdiklerine gücenmesi, beklentinin yoğunluğuyla pek de ilgili değildi. Belki de keder sadece, sevilmenin yan etkisiydi.