Odaya ilk girdiğinde ifadesini tekrar bağlamıştı yüzüne.Belki de acıyordu bana .Çok önemli bir hastalık ,büyük bir felaket yaşamış ya da yaşıyor olmalıydım ...Ben biliyordum hastalığımı .Adı bile vardı .Belki tıp kitap kitaplarında değil ,ama edebiyat ve felsefe kitaplarında rastlanıyrodu ismine:
YAŞAMA HASTALIĞI. ...Bir çeşit alerji .Oksijene
Sorarlarsa, ''Ne iş yaptın bu dünyada?'' diye, rahatça verebilirim yanıtını: Yalnız kaldım. Kalabildim! Altı milyar insanın arasında doğdum. Ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından..
1,999...9'u bize 2 diye yutturmaya çalışan bir dünyanın çocuklarıyız. Ve dünya da aslında tam gibi görünürken, aslmda bir irrasyonellik harikası. İşte bunun için hayat yoktur. Olsa dahi o da irrasyoneldir! Yani anlamsızdır. Ne bir başlama nedeni, ne de bir oluş nedeni vardır. Evrende uçuşan kocaman bir irrasyonellik.
Bağımlılıktan nefret ettim.Gitmemi,terk etmemi engeller diye .Ne bir maddeye ,ne de bir insana bağlandım .Sırf bunu kendime kanıtlamak için eroini kullandım ,aşık oldum .İkisini de arkama bakmadan bırakıp gittim .