Anara Məmmədova
@Anara_2009
45 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Sırasını BekleyenlerDüşünce
Bu əsəri oxuyandan sonra mənə ən maraqlı gələn obraz Marcantonio Ravì oldu. O, qızı Stellinanı yaşlı və varlı Don Diego Alcozèrlə sevgi üçün deyil, gələcəkdə sərvət əldə etmək məqsədilə evləndirmək istəyirdi. Planına görə Don Diego öldükdən sonra Stellina Pepè Alletto ilə evlənəcəkdi. Ancaq hadisələr Marcantonio Ravìnin düşündüyü kimi getmədi və bir-birinin ardınca gözlənilməz hadisələr baş verdi.
Məncə, müəllif bu əsərlə göstərmək istəyir ki, insan həyatı planlarla idarə olunmur və hər şeyi əvvəlcədən hesablayaraq xoşbəxt olmaq mümkün deyil. Əsərdə həm yumor, həm də düşündürücü məqamlar var. Obrazların hər biri fərqli xarakterə malikdir və hadisələrin gedişinə öz təsirini göstərir. Ümumilikdə kitab mənə maraqlı gəldi, çünki sadə görünən hadisələrin arxasında insan tamahı, taleyi və həyatın gözlənilməzliyi haqqında dərin fikirlər verilir. 
Sırasını Bekleyenler
Sırasını Bekleyenler
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Lev Tolstoyun İvan İliçin Ölümü əsəri məni çox düşündürdü. Əsərdə İvan İliç adlı bir insanın həyatının son dövrləri təsvir olunur. O, ömrü boyu cəmiyyətdə yaxşı mövqe qazanmağa, insanların gözündə hörmətli görünməyə çalışır. Amma xəstələnib ölümə yaxınlaşdıqca anlayır ki, həyatını həqiqətən xoşbəxt və mənalı yaşaya bilməyib.
Məncə, əsərin əsas ideyası odur ki, insan yalnız başqalarının fikrinə görə yaşamamalıdır. Həyatda vəzifə, pul və ya şöhrət vacib olsa da, sevgi, səmimiyyət və vicdan daha önəmlidir. İvan İliç ölüm qarşısında bunları gec başa düşür və bu, əsəri daha təsirli edir.
Kitabı oxuyarkən bəzi hissələr mənə kədərli gəldi. Xüsusilə İvan İliçin ətrafındakı insanların onun vəziyyətinə biganə yanaşması diqqətimi çəkdi. Bu əsər mənə həyatın nə qədər dəyərli olduğunu və hər anın qədrini bilməyin vacibliyini xatırlatdı.
Ümumiyyətlə, əsəri maraqlı və düşündürücü hesab edirəm. Oxuduqdan sonra insan öz həyatına və seçimlərinə fərqli gözlə baxmağa başlayır. Bu səbəbdən əsəri bəyəndim və başqalarına da oxumağı tövsiyə edərdim.
-"Bəs ölüm? O, hardadır?"
İvan İliç bu neçə vaxtda adət elədiyi ölüm qorxusunu axtarırdı, tapa bilmədi. Hardadır o? Ölüm necə olur?
Heç bir qorxusu yox idi,çünki ölüm də yox idi.
Ölüm əvəzinə işıq vardı.
O həmin sözləri eşitdi və ürəyində təkrar elədi.
"Ölüm qurtardı. Daha ölüm yoxdur".
O, ciyərlərinə hava çəkdi, nəfəsini yarıda saxladı, dartındı və öldü.
Gerasimin çıxmasını gözlədi, elə ki, o qonşu otağa keçdi, daha özünü zorlamadı, uşaq kimi hönkürüb ağladı. O, özünün köməksizliyinə ağlayırdı, dəhşətli tənhalığa ağlayırdı, insanların qəddarlığına, Allahın qəddarlığına, Allahın yoxluğuna ağlayırdı.