Muhsin Aykut VERGİLİ

Muhsin Aykut VERGİLİ
@Anestezist
Hâlin ne ise müşteri sen oldun o hale, Noksanı meğer Adl-i İlahi de mi sandın?
Her nefes…
Ömür dediğin; Hiçbir zaman karnımızın doymadığı şu hayatta, gelecek hesap için endişe ederek yaşamak….
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Anlar İnsan
El bile sallatmayan vedalarla, anlar insan, Dünya denen bu çöplüğün, kendininki olmadığını. Hiçbir giden geri gelmeyince, anlar insan, Zaman denen bu hırsızın, hep ömründen çaldığını… Aynalara sebepsiz küstüğünde, anlar insan, Saçlarındaki beyazların kar tanesi olmadığını. Keşkelerle dövündüğünde, anlar insan, Gidenin geri dönme ihtimalinin olmadığını. Nefsi üzre yaşarken öldüğünde, anlar insan, Ölümün bile nefisten kurtuluşa çare olmadığını. Biriktirdiği herşeyi burada bıraktığında, anlar insan, Yanına salih amelden başka birşey alamadığını… Son nefeste bin pişman olduğunda, anlar insan Huzura çıkmadan tövbe etmekte geç kaldığını. İçinden geçirip dili dönmediğinde, anlar insan, ALLAH BİRDİR diyemeden ölüm uykusuna daldığını…
İnsanoğlu kendi sermayesinden harcayan esnaf gibidir. Her nefes ömür sermayesinden bir bir eksilir… Geç olmadan tövbe edip istikamet üzre olmalı. Dünya madde gözüyle gören, mânâdâ kör olmuş insanlarla dolu… Kurtuluşa erenlerden eyle bizi rabbim…
Akıl gözünü kapasa da, vicdanın gözü daima açıktır… Bediüzzaman Said Nursî
Eski çok eski…
Eski ben ile dertleştik yine… Hala güveniyor insanlara hala inanıyordu…. Anlattım ona dedim riyakar insan, aldatır insanoğlu… Temizdi yüreği, bilmiyordu vefayı, bir semt sanıyordu … Dedim ona ; Ellerinin içindeki ellerin bile seni neden tuttuğunu, Karnı doysun diye gece gündüz nerelerde yattığını, Gözlerine onun da seni sevdiğini sanarak baktığını, Bilemezsin… Bilemezsin, bedeni seninle iken ruhunun hangi yataktan kalktığını…