Ayrıca güneşin hiçbir zaman kaybolmadığını, bazı günler bulutların arkasına saklandığını bilmek beni bir nebze olsun avutuyordu. Bulutlar dağılana kadar kendimi müziğe verecektim. Bazı insanlar zihinlerini rahatlatmak için yogaya ya da spora yönelirdi. Kimileri yürüyüşe çıkar veya günlük tutardı. Peki ya ben? Benim rahatlama yöntemim müzik ve şarkı sözleriydi. Müzik benimle daima başka hiçbir şeyin yapamayacağı yollarla konuşurdu. Şarkı sözleri bana her zaman hislerimin yaşanmaya değer olduğunu, korkularımda yalnız olmadığımı hatırlatırdı. Bir yerlerde bir başkası da aynı acıları yaşıyordu.