Şu koskoca evrende,insan kalabalıklar içinde yaşasa da içinde bir yerlerde hep yalnız olduğunu hisseder.Çünkü evren ve zaman sonsuzdur ama insan küçük ve ölümlüdür.
"Ben bir konuda kendimi çok yalnız ve gereksiz yere suçlu hissettiğim zaman,geçmişi düşünürüm,bugüne kadar yaşamış o kadar insanı ve onların dertlerini ve sonra kendime hep aynı telkini veririm,yalnız değilsin,yalnış değilsin,sen sadece insansın,diğerleri gibi sorunlar yaşarsın ve sonrasında çözersin,çözemezsen de alışırsın..."
"Çok safsın.İsrail propagandasına kanıyorsun.Bu abluka,bizi kapana kıstırdıkları bu hapishane sence sadece ev yapımı birkaç füzeyi durdurmak için mi?Umutlarımızı ve hayallerimizi yıkmak,insanlığımızı yok etmek istiyorlar.Çoğumuz artık bağışlarla yaşıyor,bizi bir dilenciler ülkesine çevirdiler.Bizler çalışkan,gururlu,becerikli insanlardık;şimdi erkeklerimize iş yok,çocuklarımıza eğitim yok,kendi emeğimizle kuracağımız daha iyi bir gelecek umudu yok.Bedenlerimizi öldürmekten daha kötüsünü yapıyorlar,hevesimizi kırıyorlar,ruhlarımızı alıyorlar.Çocuklarımla torunlarımın dilenci olmasını mi isterim yoksa açlıktan ölmesini mi?Bu hayati bir karar."