1605 yılında Miguel de Cervantes Saavedra tarafından yazılan Şövalye Don Quijote ve silahtarı Sancho Panza’nın serüvenlerinin anlatıldığı Dünyanın en çok okunan en çok sevilen ve en çok yorumlanan kitabı Don Kişot’un önsözünde Cervantes bakın okura nasıl dünyanın en mütevazi sözleriyle seslenmiş:
“Aylak okur: Bu kitabın, zihnin, düşünülebilecek en güzel, en zarif, en akıllıca ürünü olmasını isterdim; buna yeminsiz inanabilirsin. Ancak, tabiat kanununa karşı çıkamadım; tabiatta her şey benzerini doğurur. Benim kısır, gelişmemiş zekam da her türlü rahatsızlığın hakim olduğu, her türlü hazin sesin duyulduğu bir hapishanede doğmuşcasına kuru, kırışık, maymun iştahlı ve çok çeşitli, kimsenin aklına gelmeyecek düşüncelere boğulmuş bir evlattan başka ne doğurabilir?…Ama Don Quijote’nin babası gibi görünsem de, üvey babası olan ben, adetlere uyup başkalarının yaptığı gibi nerdeyse gözlerimde yaşlarla, oğlumda göreceğin kusurları affetmen veya görmezden gelmen için sana yalvarmayacağım, sevgili okur.”