Kitap okurken, acılarını sadeleştirmeden yazanlara tesadüf ettiğim zaman şunu idrak ediyorum en çok: böylesine yoğun bir acıyla muhatap olan sadece biziz sanıyoruz, ama çok şükür sandığımız kadar yalnız değiliz.
İşte uyumak, hiç uyanmamak isteyişimin sebebi de buydu sanırım; yaşamla aramda yıllardır süregelen onulmaz bir savaş vardı ve ağır kayıplar veren taraf bendim.