Anıl Karaaslan
@Anilkrsln
Hayat bazen bir bardak kahve biraz duman ve sayfalardan oluşur.
Şu anda okuduğu kitaplar
içimi dökmek istedimDuygu ve Düşünce
Hayatta herkesin bir yolculuğu vardır. Bunu anlamanın en kolay yolu doğaya bakmaktır. Sonbaharda henüz yeşil kalan, yapraklarını kaybetmemiş ama sarıya dönen ve tüm çıplaklığı ile ortada kalan ağaçlar. Yapraksız olan sarı olan ağaca bakar ve yapraklarını kıskanır. Sarı olan ağaç ise yeşile bakarak daha iyi olabileceğini düşünerek elindekinin değerini bilmez. Tüm bunlar olurken yeşil ağaç diğer ikisinden tiksinir ve onlardan üstün olduğunu düşünür. Bu süreçte üçünün de aklına gelmeyen bir şey vardır. Kış gelince hepsi yapraksız ağaca benzer... İlk baharda gelen kuş cıvıltıları ile de hepsi eski güzelliğine kavuşur. Ve mevsimler ilerler. Hayat sadece bu döngüden ibarettir. Varoluşları, yaşam amaçları, hedefleri, hayalleri, istekleri,arzuları ve yaşayabilecekleri bütün duygular bu döngünün içindedir. Ama herşeyde olduğu gibi bir istisna da burada vardır. Çamlar yaprakları olan dikenlerini hiçbir mevsim dökmez, her daim aynı güzelliğinde kalır. Dikenli olduğu için kimse onu sevmez,dokunmaz, dokunmaya çalışırsa da zarar göreceğini bildiği için korkar. Bazı insanlar çam gibidir her daim dik başlı olarak ve aynı güçte bu yolculuğa devam eder. Sert koşullarda bile yaşamaya devam eder. Hiçbir şeyin varlığı veya yokluğu onu etkilemez. Peki ama hayatın yaşandığı bu döngüde yer almamaktan zevk alır mı? Diğer ağaçlar yenilenirken o hep eski sahip olduğu yapraklara sahip olmak ister mi? Elindekiyle yetinir gibi gözükür, hiçbir zaman hayıflanmaz. Peki olaya hiç çam gözüyle baktık mı şimdiye kadar? Aynı monotonluk ile bir ömür yaşanır mı? İnsanlar bu ağaçlara benzer. Ve mutlu olmak için kabullenmeleri gereken durumlar vardır. Yeşil ağaç gibi olan insanlar zamanı gelince diğer ağaçlarla aynı yoldan geçeceğini bilmeli, sarı ağaç gibi olan insanlar elindeki ile yetinmeyi bilmeli,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gözlerine hapsolmuşum raflar arasında
Bir yanım güven diyor diğer yarım aldanma
Eğer bu kıvılcımlar boşaysa
Ne olur yarım bırak beni yorma
Akşamın esintisiyle başlar benim sevdam
Sabah ezanında son bulur bu kavgam
O ana kadar neler geçmiştir aklımdan
Bu aralar çok yorgunum
Hala kalıyorsam senin hatrından (:
Eğer şiir yarım kalacaksa
Neden başlar şair anlatmaya
İlişki yarım kalacaksa
Başlar birileri aldatmaya
Şair bilse kalan yarıma baksa
Neden döksün içini kağıtlara
Herkes suçu şairde arar ama
Ya bütün hikayeler yarımsa?
Sessiz suskun bir surat mirası aldım babamdan
Aile yadigârı köstekliyle birlikte
Muzurluklarla kaçtım virane kasabamdan
Ne çok çamaşırım varmış farkettim kirlilikte
Sıcak şehirde ayaz var ruhumu donduran
Hiç tahmin etmemiştim böyle bir yalnızlığı
Ölüm var busesini enselerden konduran
Savaş suçu işlemiş askerin yansızlığı
Aklımı kuşatan sert apansızca gerçekler
Sırıta sırıta bak bana ırak yollardan
Ansızın vurunca bir tokat sardı benekler
Yüzüm harita yüzüm budak budak kollardan.
Bir yalnızlık sancısıydı benimkisi
Yatağın soğuk tarafı kadar güzel
Bir o kadar da geçici
Kuş cıvıltısı duymazdım sen konuşurken
Sonradan anladım sağırmışım sana karşı ben
Bazen bir şarkı melodisi kadar tanıdık
Bazen de Mutluluk kadar uzaktaymışsın sen
Gecenin üçüdür bana bunları düşündüren
Yine de aklımda hala sen, hala sen...