"Başkasından nefret etmek kolay. Ama kendinden nefret etmek var ya.. O, o çok kötü işte. Taşınacak yük değil. Pişmanlığım mı daha büyük utancım mı bilmiyorum. Bildiğim ömür boyu bunu taşıyacak olmam. Hep kendimi affetmeye çalışacağım. Ama bunun özrü yok, affı yok. Mahkumum. Hiç bir zaman temizlenemeyeceğim, biliyorum.
Ben bıraktım o işleri. Herkes ait olduğu yerde kalmalı artık. Aşk şarkılarda, ayrılık şiirlerde. Sen ise geçmişte. Ben mi.? Ben daha bulamadım ait olduğum yeri. Nihayetinde bu sahipsizlik hissi, yüreği aklından büyük olan her insanın ortak kaderi.!
"Tanrı, size istediğiniz insanları değil,ihtiyacınız olan insanları verir. Öyle ki bu insanlar size yardım edecek, sizi incitecek, size acı verecek, sizi terk edecek, sizi sevecek ve olmanız gereken insan olabilmenizi sağlayacaktır."