Animerella
@Animerella
Animenin ya da kitapların içine girme hayallerinde... :3
2004
34 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Pamuk şekerli dondurma tadındaydı. CİDDİYİM!!
Hem çuk dadlı hem cok nostajik hem de çocukluğumdaki masumluğa geri döndüğümü hissettiren bi kitaptı.
Lina annesinin günlüğünü okurken ve onun gizemini çözmeye çalışırken ben de bir yandan onunla birlikte İtalya sokaklarında geziniyordum - gogıl görseller saolsun italyaya gitmiş kadar oldum fhsadjsdf- ve aslında İtalya'ya karşı pek özel bir ilgi hissetmeyen benim için bile artık gelecekte aklıma geldiğinde benim için farklı bir yeri olucak. Lina ve Ren'in şehri olucak.
Aslında böyle çerezlik kitapları okumayı sevmemin bir nedeni de diğer her şeyi unutturan sihirli havası. Bu çoğu kitapta olduğu gibi bu kitapta da vardı. Sayfaları çevirirken gerçek hayattan kopuyordum ve gerçeklik sadece sayfalar ve karakter oluyordu. -karakterler demişken Addie'nin Thomasla tanışıp bir çift olmalarını isteyen tek ben deiğimdir heralde?-
Ve son olarak yazmak istediğim bir şeyde Lina ve Howard'ın her ne kadar kan bağı olmasa da bir aile olmak istemeleri beni çok -çok çok çok- etkiledi. o an dedim ki işte gerçek sevgi bu değil mi zaten? :3
Ve beni hayal kırıklığına uğratmayan bir S.K. romanı daha... daha ilk bölümlerden içinizde oluşturduğu heyecan ve merakla -ve biraz da kitabın arkasını okuyup olayların gelişmesinin verdiği tatminle- okurken kendinizi bir sonraki sayfada, sonra bir sonraki bölümde, bulduğunuz kitap son sayfalarına kadar rotasını bozmadı. Ancak benim gibi sabırsız ve her satırda bir olay olmasını bekleyen insanlardansanız soluğunuzu biraz uzun tutmanız gerekebilir. yani kendi açımdan konuşursam benim nefesim bugünkü hiçbir deneyişimde yetmedi jsdafklfds.
Ve ben yine kötü karakter aşklarıma bir yenisini eklerken -hyr neden hep kötü karakterler oluo onu da anlamadım ama oluyo işte- George Stark o sırada hayatta kalmaya çalışıyor. Ya da ölmemeye... kitabı okurken ona karşı bir çekim hissetmek snrm normal bir şeydir. Çünkü bu bir ajan filmi izlerken ajana hayran kalmak gibi bir şey. Yani işinde iyi, zeki ve ne istediğini biliyor...
Ancak biliyoruz ki, o aslında hiç bu dünyaya gelmemesi gereken bir varlıktı ve Thad'in onu tahtalıköy'den çağırıp serçelerin tekrar uçmaya başlamasıyla onun mezarı, doğum yeri oluyor. Hmmm fazla spoiler vermek istemiyorum aslında ama içimde tutamadığım bazı kıvılcamlar dışarı çıkmaya can atıyorlar sfdjkkjlsdf Ama bugün değil :3
Daha önce SK okumuşsanız ve gizemli bir şeyler okumak istiyorsanız bence hiç durmayın derim. (ah ve tabi daha önce okumadıysanız da başlangıç için iyi bir romanı olur. Ben Gece Yarısını Dört Geçe'yle başlamıştım ama bu da kötü bir başlangıç sayılmaz ;3)
Benim için ne kadar okursam okuyayım hep farklı bir tarafından bakabileceğim bir kitaptı kendisi. Geçen gün elime geldi ve dedim ki okuyayım ya nolcak?
Ve elime aldığımda yine insanı o büyülü dünyasına götüren küçük prens, kaçışın tanımı gibi. Tüm o aklınızdaki sorunlardan, yapılacak işler listesinin uzayan sayfalarından veya gelecek kaygılarından....
Okurken düşündürüyor evet, ancak bence umutlu bir düşünce bu. Karamsarlığınızı, karanlık bulutlarınızı bir hediye paketine sarıp uzaya gönderiyor ve kendinizle konuşmaya başlıyorsunuz okurken. Ben hangisiyim acaba? Ya da hangisi değilim? Kim olmak istiyorum? Hayır, umarım -umarım- gelecekte böyle olmam. Bu kitabı unutmak istemiyorum....
Ve okurken bazen anlamsız geliyor. Yani bir gül ya da bir tilki nasıl konuşabilir ki? Ancak bence anlamsız olan onların konuşması değil.. bazen hayat anlamsızca değişiyor. Bir anda kötü bir olay çıkıp tüm işlerinizi mahvedebilir ya da mucize diyebileceğiniz bir şey gerçekleşir ve dünyanın en mutlu insanı olursunuz. Anlamsız , değil mi?
Bu anlamsızlığın dengesi güç ancak hisleriniz ve benliğiniz sizin elinizde hala. Küçük prensin de öyleydi. Farklı gezegenlere, farklı yıldızlara farklı dünyalara gitse de o hala sonuna kadar kendi kaldı ve sonunda çok sevdiği gülü için evinin yolunu tuttu. Tonlarca gülü gördükten sonra bile onun gülü onun için en özel, en anlamlı gül olarak durdu. Çünkü farklı yerlerde bile olsa ona olan hisleri değişmedi...
Bu kitap tonlarca farklı şekilde yorumlanabilir ancak ben Küçük Prens'in sonuna kadar hislerini değiştirmemesini gerçek sevgi olarak yorumlamıştım.
Puan vermedi·312 syf.··
Beğendi
·2020 32. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 23 Temmuz 2020 15:36
Okurken benimle konuşan bir kitapmış gibiydi. Bana diyordu ki
"Ümidini kaybetme!" "Gülümsemeni söndürme." ve "Yıldızlara bakıp hayal et!"...
Sanki okurken içimde bir yerlere dokunan bir kitaptı ve sanırım şu sıralar ihtiyacım olan bir kitaptı aynı zamanda. Bir geek, otaqu, inek, kitap kurdu olarak yalnız olmadığımı haykıran kitaplardandı ve dünyadaki tüm bizlere seslenmiş gibi geldi bana. Siz kendi dünyanızın ana kahramanısınız....
Yazarın notunu okurken kendimi çok mutlu hissettim.
Şey kitabın konusuna, karakterlerine gelirsek bu sefer daha az tahmin edilebilir olan olay örgüsünü daha çok beğendim diyebilirim. -Ve sonda gerçekten kimmiş diye öğrendiğimiz an ben cidden cidden şok olmuştum. Yani aslında bu işlerde dikkatli olanların farkına varması daha kolay olur sanırım ancak benim için kitabı okurken düşünme gibi bir seçenek bulunmuyor jdsfklsdksdf.
Ve bahsetmeden geçemem yazarın lgbt çiftleri bana hep aşırı tatlı geliyor. Gerçekten! Aşırı ponçiklerrr>w< -Benm fav çiftim Milo&Brandı sizin kimm??
Hmmm söylemem gereken son bir şey sonunda sanki bir masalı bitirmişim gibi hissetmemdi. Yani bitirdiğiniz zaman ve sonsuza kadar mutlu yaşadılarr~~ dedirten bir tane. Ve biliyorum bu çok fazla olmayan bir şey değil ve zaten kitabın arkasını okuduğunuz andan itibaren aklınızda şekillenmiştir. AMA.... benim için her mutlu son bir düğün günü gibi. Yani hem anlamlı, hem mutlu, hem de ahh ne kadar güzel dediğim bir şey. O yüzden böyle sonlara bayılıyorum^w^ ve şey sadece ne kadar sewdiğimi yazmak istedim
Kitabı okumadan önce çevrenizde kesici, delici, parçalayıcı, patlatıcı, öldürücü alet bulundurmasanız iyi edersiniz... Çünkü okurken Oktar isimli arkadaşımızı öldürmemek için kendinizi tutamayabilirsiniz. Öhm neyse dewam edim.
Aslında bi arkadaşım sayesinde okumaya başladım desem yalan olmas. Onunla zevklerimiz genelde tutar ve bu sefer de yanılmadı. Aslında ben öyle kötü çocuklara düşen kızların hikayelerini okumayı sewmem ancak önyargı her anlamda insanı kısıtlayan bir şey. Bu yüzden ilk birkaç bölümü okurken derin derin nefesler vererek dedim ki bu böyle devam etmiycek! Etse Dila neden önersin? Diye diye okudum ve bir yerden sonra bir bakmışım ki kitabı yarılamışım - o sırada watsaptan da Dila'yı soru yağmuruna tutmayı unutmadım tabüküsü ^3^-
Yani kitabın karakterleri size biraz itici gelebilir ama -korhan tabüküsü hariç o kitaptaki en iyi karakterdi ama.... neyse spoiler yok- dewam edim ama kurgusu insanı okudukça sarıyor ve akıcı olduğu için sizi kitabın sonuna sürüklüyor.
*tek sorun BEN DE OKTAR'I ÖLDÜRMEK İSTİOM!!!
