İnsan insanın zehrini alır.Ama onu zehirleyenlerde insandı; başka insanlardı, soğuk,uzak, acımasız insanlar.O zaman belkide doğru olan şuydu;seven insanlar birbirinin zehrini alır,birbirine şifa olur,birbirini kurtarır.Boylesi daha gerçek,daha insaniydi.