...Ve sona yaklaştığımda,
Çevirdim başımı geriye,
Gözlerimle karşılaştım,
Ben miydim bu?
Hiç miydim? Biri miydim?
Yoksa hiçbiri mi?
Yansımalar hiçlikti.
Dost kim düşman kim meçhuldu.
Sadece ben vardım;
Ben olmak istemeyen.
-S.A
Rüzgâr, tekerleklerin telaşı, zamanın kükreyişi haline geldi ve biz de acele ettik-nereye? Ve biz kimdik? Bir an için söndürüldük, yanan kağıttaki kıvılcımlar gibi yok olduk ve karanlık kükredi.