Bir gün, gerçekten iyi, yalın, açık, seni saran bedenden daha saydam olacak mısın, ruhum? Bir gün gerçekten
iyiye ve sevmeye eğilim duyacak mısın? Bir gün tam anlamıyla doygun, hiçbir şeye gereksinim duymaz, hiçbir
şeyi arzulamaz, haz bulacağın canlı ya da cansız hiçbir şeyde gözü olmayan biri olacak mısın? Bunların daha
uzun tadına varmak için hep daha çok zaman, ya da daha hoş yerler, ülkeler yahut daha uygun bir iklim, ya da
daha hoş insanlarla birlikte olmak istemeyecek misin? Bir gün, şimdiki durumundan hoşnut olacak, şimdi sahip
olduğun her şeyden haz duyacak mısın? Her şeyin sana tanrılardan geldiğine, onlar için iyi olan her şeyin senin
içki de iyi olduğuna, bundan sonra da iyi olacağına inanacak mısın? Tanrıların, aynı doğaya sahip başkalarının
var olmalarına olanak vermek için ayrışıp yok olan her şeyi üreten, bir arada tutan, kucaklayan, kusursuz (iyi,
adil ve güzel) canlı varlığı korumak için gerekli olanı bağışlayacaklarına inanacak mısın? Gün gelecek, tanrılar
ve ölümlülerle birlikte, onlara karşı hiçbir yakınmada bulunmaksızın, onlarca lanetlenmeksizin, birlikte
yaşayabilecek misin?