birkitapbirsanat1
@Apakay_
@birkitapbirsanat1
Bazen okur,
Bazen yazar,
Bazen çizer,
Bazen susar.
Türkçe Öğretmeni
Gazi Üniversitesi
Sakarya
303 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Bir de zamanla yolculuk mümkün değil, diyorlar. Bedenin böyle gaddarca kayıt tutup insanı sadece ruhsal değil, fiziksel manada da geçmiş sancılara taşıması ne muazzam meziyet.
Sayfa 17
Reklam
Asıl hata yaptıklarım değil, bana onları yaptıranların arasında kalmayı sürdürmemdi.
Sayfa 12
Çocuklar bulunmak için saklanır, yakalanmak için kaçarlar. Aranmayanlar ve bulunamayanlar da büyüyünce benim gibi olurlar.
Sayfa 33
“Biri beni anlayarak özgürleştirsin. Ruhumu serbest bıraksın alıkonduğu o daracık mahzenden. Biri beni anladığını söylesin ve bir çift kanat taksın yorgun omuzlarıma. Ayaklarımda derman kalmadı çünkü, kalbimde derman kalmadı.”
7/10
2025 6. kitabı
Japonya’da doğan Etsu’nun -babası bir samuray olduğu için katı kurallarla büyüdüğü- Echigo’dan yazarın kendi aktarımıyla daha özgür hissedilen Amerika’ya uzanan hikâyesi…
Kitabın ilk basımı 1925 yılında fakat kitapta Japonya’da Meiji Restorasyonu‘nun hâkim olduğu yıllar ele alınıyor. Restorasyon, Japonya’daki yaşamı oldukça etkiliyor ve Etsu’nun babasının da samuray olması siyasi çatışmaların ortasında kalmalarına sebep oluyor.
Modern yaşamdan önce birçok ülkede olduğu gibi Japonya’da da kadın erkek arasında keskin bir şekilde hak ve görev farklılıkları görülüyordu. Kadınların sadece evleneceği erkeğe hizmeti için yetiştirilmesi, evlendikten sonra da kendi ailesinden kopması toplumda oldukça normal karşılanıyordu. Etsu da bu inançla büyüdü. Fakat kader onu daha farklı bir yoldan bu adanmışlığa itecekti. Amerika için dil eğitimi dahil uzun bir hazırlık sürecine girse de Japonya dışında bir hayata hazır mıydı?
Yazar, Amerika vatandaşıymış zaten kitapta da Amerika hayranlığını görüyoruz. Japonya ve Amerika’daki kültür farkını ele alıyor. Yer yer Amerika’yı yer yer Japonya’yı eleştiriyor. İki tarafı da küstürmek istemiyor gibi.
Kitabın dil ve anlatımına gelirsek yazarın dili oldukça akıcı fakat Japon kültürüne ait terimler sıklıkla kullanılmış. Açıklamaları da verilmiş olmasına rağmen geçmişten gelen kültürel ögeleri karşıladıkları için zihinde canlandırmak zor oluyor.
Yazarın dili akıcı dedim ama okuyunca edebi cümle şöleni yaşamıyorsunuz. Buna rağmen okurken beni sıkmadı. Pürüzsüz, bir yolda acele etmeden sakin sakin yürürken bir arkadaşınızla sohbet ediyormuşsunuz hissi veriyor.
Romanlarda beklediğimiz bir çatışma ve bu çatışmanın çözüme kavuşması gibi bir durum yok sanırım bu yüzden hep aynı tonda ilerliyor. Son kısımlara doğru ufak bir gerilim söz konusu ama hemen
