Rigor
@Apiko
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşar dım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtır dım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, do kunurdum.Ama yok bir hayatım daha.Bir hay daha yok.
Reklam
Ama zaten insan, gidenlerin ardından, en çok kendi kalışına ağlıyor.
ÖLÜMMM
Zamana ve sancıya dayanmanın en basit yolu, sonunda muhakkak geçeceğini unutmamak. Evet, her şey geçiyor. Sevmek bile, acı çekmek bile, kanamak bile, yaşamak bile, dünya bile, azalmayı dahi beklemeden bitiveriyor. Ağrı diniyor.
Biz insanlar, hepi topu yetmiş yıllık bir ömrü, tutunacak dal, sığınacak liman, boğulacak deniz aramaya harcayan zavallıcıklar; türlü hatalara diyet niyetine ömrümüzü eritiyor,labirentteki fareler misali çıkış yolları ararken,kaybolmanın ve kaybetmenin kederinden, bulmanın neşesine daireler çiziyor olabilirmiydik?
Reklam