Dünya dört buçuk milyar yaşında. Sen giderken o dönüyordu yani.Bazen bazı acayiplikler sırf bizim başımıza geldi sanıyoruz ya, öyle değil. Dünya alışkın. Bizim hayretle anlamaya çalıştıklarımızı o ezberden okuyor.İyiliğimize,kötülüğümüze, mucize dediklerimize, hepsine şerbetli.
Anlatmakta en az işe yarayan vasıta, kelimeler. İçleri mi boşaldı,hormu kullandım, yoksa sadece yaşlandım mı,emin değilim. Bildiğim şu ki, artık kelimelere güvenecek, kendimi onlara emanet edecek safdil zamanları geçtim. Susmanın bir ifade biçimi olduğunu savunmuyorum. Ben sadece anlatmayı denemekten vazgeçtim.