Çiçek T.
@ApolloniaC
Futbolcuların şiirleri nitelik açısından çeşitlilik gösteriyordu. En kötüleri Arnold Mühren, Johan Neeskens ve Win Suurbier tarafından yazılanlardı. Jan Wouters’in denemesi ise en sofistike olanıydı. Klişeleşmiş bir dille yazılan bir cümlenin birden fazla mısrada tamamlandığı, kafiyesiz bir tarz kullanılmıştı. Ruud Gullit’in yazdığı, iki mısralık ancak tercüme edilmesi olanaksız şiir bir futbolcunun yazdığı en iyi şiirdi ve seçki içinde ayrıcalıklı bir yere sahipti. Johnny Rep’in şiiriyse şöyle bitiyordu:
Dipnot:
Bu yeni forma sadece,
Kıçınızı silmeye değer.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Şöyle derdi Svevo; Tanrı her yerde ise Pazar günleri kiliseye gitmek niye? Majestik Bilardo Salonu'nun nesi var? Tanrı orada da değil mi?"
"İnsanın ruhunda çektiği acıdan daha büyük acı var mıydı dünyada?"
Çiçek T.
, bir kitap okuduPuan vermedi·176 syf.·
33 saatte okudu
·Okunma: 16 Aralık 2020 18:53
·2020 25. kitabı
